Warszawa miasto dla ludzi

Pałac Saski: ideologia plus widzenie tunelowe

Sala wypełniona po brzegi, jak na mało której debacie o konserwacji zabytków. W panelu zaś tęgie głowy: profesor, doktor habilitowana, doktorzy i publicyści. Na widowni też nie byle kto, bo historycy, znani urbaniści.

Debata trwa. Znana profesor opowiada o doktrynie konserwacji zabytków. Na przykładzie Pałacu Saskiego przekonuje, że żadnego budynku, który uległ dezintegracji nie wolno rekonstruować. Potem padają zdania, że kamienice, które utraciły detal elewacyjny nie zasługują na odtworzenie go, a w czasie rozmowy o Krakowskim Przedmieściu pada z jej ust zdanie, że polska nauka uznaje za zabytki budynki, które odstały co najmniej 100 lat i że to jest powszechnie akceptowana oczywistość.

marszalkowska 66

Kamienica przy Marszałkowskiej 66 została ogołocona z elewacyjnego detalu przez stalinowskich burzymurków z BOSu.

Rzuca jednym, drugim trzecim lapsusem. I nic. Zero reakcji. Żadna z wykształconych głów na sali nie wstanie, nie powie: co też pani opowiada?! W nikim z doktorów i profesorów nie budzi się bunt przeciwko zakłamywaniu i niedopowiedzeniom. Bo jak to Pałac Saski się zdezintegrował? Przecież sam się nie rozpadł, tylko został celowo zburzony wskutek hitlerowskiego niszczenia polskiej tradycji, architektury, sztuki i kultury. Śródmiejskie kamienice nie straciły detalu elewacyjnego z powodu silnego wiatru, ale w wyniku niszczycielskich działań burzymurków, którzy „czyścili” przestrzeń PRLowskiej Warszawy z niepożądanego przez socjalizm burżuazyjnego elementu. Marksizm bezwzględnie tępił wszystko, co kapitalistyczne. To było podporządkowanie nauki jednej ideologii. Skutki były katastrofalne. W konsekwencji najcenniejsze XIX wieczne warszawskie zabytki, a tych to miasto miało przecież najwięcej, zostały zburzone, zamiast odbudowane. Bo tak stanowiła zideologizowana doktryna ubrana dla pozoru w naukowe szaty.

Sztafeta pokoleń

Naukowcy z tamtych czasów wychowali pokolenie swoich następców, które dziś na uniwersytetach i politechnikach wychowuje kolejne zastępy młodych i posłusznych. Uczniowie ci już teraz wygadują te same okropności, co ich mentorzy. Z tą różnicą, że stalinowską ideologię zastąpili powierzchownym i czasem bezrefleksyjnym naśladowaniem zachodnich trendów: bo skoro na Zachodzie się nie odbudowuje, to u nas też nie wolno. Nic to, że zachodnie miasta nie zostały zrównane z ziemią, jak Warszawa, a ich historia nie została zresetowana wojną. Nic to, że w wielu zachodnich miastach rewiduje się doktryny konserwatorskie i podejmowane są jednak decyzje rekonstrukcji utraconych zabytków, chociażby po to żeby upomnieć się o swoją tożsamość. Współcześni absolwenci historii sztuki i architektury nie widzą, że są to sprawy niejednoznaczne. Dla nich wszystko jest proste: nie wolno odbudowywać i koniec dyskusji.

palac saski

Pałac Saski. Jego odbudowa jest belką w oku doktrynerów.

 

Wychowankowie starych profesorów będą zajmować ważne stanowiska i podejmować ważne decyzje. Znów podyktowane ideologicznym zaślepieniem. I tak, jak ich mentorzy, będą wychowywać pokolenie następców. Pójdzie im to łatwo, bo przywdzieją maski ekspertów i ukryją swoją ignorancję za tytułami naukowymi. Bo kto w tym kraju podda w wątpliwość nawet największe głupstwa wygadywane przez kształconych na politechnikach i uniwersytetach doktorów i profesorów? Panuje przekonanie, że ekspert przecież wie lepiej!

Odbudowa pałacu w Poczdamie
Odbudowa pałacu w Poczdamie
Odbudowa zamku w Berlinie (fot. Schmeider)

Kiedyś inteligencja to byli ludzie wszechstronnie wykształceni, oczytani. Na temat polityki, sztuki, kultury starali się mieć coś sensownego do powiedzenia nawet inżynierowie i lekarze. Bo tak wypadało. Teraz wykształcony profesor od konserwacji zabytków to jest po prostu pan, który ukończył zawodówkę w swojej dziedzinie i o niczym więcej ani nie słyszał, ani nie czytał. Ekspert zna doktrynę z Zachodu i wystarcza mu ona za wszystko. To właśnie dlatego do takich ludzi nie dociera argument, że sprawy miast to również sprawy dotyczące takich zagadnień jak patriotyzm, partycypacja itd. Że Pałac Saski to nie jest po prostu kwestia historii sztuki i jakości architektury tylko odniesienia narodu do swojej własnej historii, poczucia tożsamości, budowania patriotyzmu lokalnego. Takich pojęć ekspert nie słyszał, bo u niego na studiach tego nie było.

Witold Weszczak
Marcin Wojciechowski

8 odpowiedzi na „Pałac Saski: ideologia plus widzenie tunelowe

  • Maciek pisze:

    Dzisiejsi „specjaliści” od zabytków, to kompletni INDOLENCI, debile, ćwoki ot co 🙁 przykra sprawa, po prostu przykra, kto i za co im płaci. Więcej nic nie napiszę, bo szkoda klawiatury. WON!! z tego kraju.

  • mateusz pisze:

    Ja w teorii jestem za odbudowaniem pałacu, ale w praktyce jestem przeciwko, z prostej przyczyny:istnieje obawa, że w polskim wykonaniu zostanie on odbudowany w stylu bazyliki licheńskiej, co byłoby wg mnie większym zbeszczeszczeniem niż nieodbudowanie.

    • Marek pisze:

      Pałac Saski trzeba odbudować dlatego że moim zdaniem ten kawałek kolumnady przy Pomniku Nieznanego Żołnierza nie prezentuje się zbyt elegancko. Poza tym kiedy patrze na przedwojenne zdjęcia to to mi serce ściska że tego Pałacu jeż nie ma .

  • Władysław Noakowski pisze:

    Uczniowie mego dziadka stryjecznego ś.p. prof.Stanisława Noakowskiego już nie żyją. Ich pokolenie odeszło a z nim zamiłowanie do zabytków naszej polskiej architektury i ich ochrona. Smutne, że inne nacje dbają o swoje a my nie potrafimy. Wstyd, powtarzam wstyd. Szkoda słów, nie jestem w stanie opisać moje oburzenie. PRL jak widać posiał szeroko i głęboko w umysłach obecnych tzw. „autorytetów”. A może rozpisać referendum na ten temat? Wynik można przewidzieć.

    • Piotr pisze:

      Ale jest nowe pokolenie, którego zależy. Nie daj zapomieć o dziadku. Jak mawiał bohater pewnego komiksu, idee nie umierają, one są kuloodporne. W tym przypadku i niestety, i na szczęście.

  • Marek pisze:

    Czy kamienicy przy ulicy Marszałkowskiej 66 nie da się przywrócić do stanu przedwojennego ? Była by to ozdoba dla Warszawy!!!!! Przecież zachowały się jakieś stare fotografie przedstawiające ten budynek !!!!

  • Andrzej Bruno pisze:

    Niestety artykuł jest niesprawiedliwy i mam wrażenie, że autor nie był obecny na (całej) dyskusji. Zarysowała się wyraźna granica pomiędzy „starą szkołą modernistyczną”, a młodym pokoleniem, które też zabrało głos (sam zwracałem uwagę m. in. na konieczność postrzegania Karty Ateńskiej jako dokumentu historycznego)….fakt, że wychowankowie czasów modernizmu trudno podejmują weryfikację własnych poglądów. Dyskusja była jednak ciekawa i nie tak jednostronna jak przedstawia to artykuł, co przemawia tylko na korzyść inicjatywy Saski 2018.
    A obawa co do jakości rekonstrukcji: niestety podzielam, wykonawczo to musi być realizacja na najwyższym poziomie architektonicznym i rzemieślniczym, inaczej będzie plastik, a tego chyba nikt nie chce…

    • WW pisze:

      Autor był na całej dyskusji i zauważył sprzeciw młodych – głównie niezwiązanych z mentorami. Artykuł nie jest relacją z debaty, ale skupia się głównie na problemie środowiska ekspertów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kod Captcha * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Nasza akcja na fejsie
Warszawa bez reklam!
Stołeczny buda-peszt